O mnie.................

Pedagogika-zadałem sobie to pytanie kończąc technikum i uzyskując świadectwo dojrzałości w wieku 20 lat. Z tym słowem zacząłem wiązać swoje myśli, wyobrażenia w codziennym życiu. Nigdy nie myślałem wcześniej o byciu nauczycielem, pojawiło się to nagle i nieoczekiwanie. Wiedząc już o wyborze swojej drogi życiowej, postanowiłem spróbować swoich sił i zacząłem studia pedagogiczne w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Łodzi. Moje wyobrażenia związane ze studiowaniem pedagogiki nasiliły się gdy zacząłem przekraczać mury uczelni. Mówiłem wszystkim że po studiach będę człowiekiem wielkiego serca, który wszystko wie, gdyż pedagog to człowiek o dobrym sercu. Będę kimś znanym, któremu wszyscy mówią dzień dobry i są wdzięczni, że mogą przyjść na rozmowę lub po poradę, co więcej będę mógł pomagać dzieciom i młodzieży z różnych rodzin i z różnymi problemami, a także ich rodzicom . Te wszystkie wyobrażenia w ostatniej klasie technikum z czasem przemieniły się w realia. Gdy skończyłem studia i zostałem wychowawcą stwierdziłem, że jestem potrzebny najpierw młodzieży, gdyż przychodziła ona do mnie po więcej, prosili o rozmowę nawet gdy trzeba było poświęcić swój czas. Trochę później zostałem wychowawcą dzieci a zarazem stałem się dla nich kimś ważnym, kimś zupełnie nowym, stwierdziłem, że jestem im potrzebny w codziennym życiu, stałem się potrzebny dzieciom i zobaczyłem jak wiele oni czerpią wiedzy i uczą się nowych doświadczeń przez zwykły codzienny kontakt ze mną, rozmowy i codzienne przebywanie z nimi. Moja pedagogika stała się rzeczywistością. Studia otworzyły mi szerokie horyzonty, które teraz mogę wykorzystać. Każde spotkanie z dzieckiem, z innym każdym człowiekiem daje mi siły do dalszej pracy nad sobą, do zdobywania wiedzy o człowieku, doskonalenia warsztatu pracy młodego pedagoga. Z relacji z drugim człowiekiem czerpię cenne wskazówki by być lepszym pedagogiem dla wszystkich, by inni widzieli we mnie przyjaciela podającego dłoń tak jak w krótkim wierszu:

,,Pedagogika to myśli,

pedagogika to życie,

pedagogika to człowiek,

pedagogika to skarb i nauka

na całe życie……..”